Informatie Egypte

Bestemming Egypte

5.000 jaar geleden vestigde de eerste farao, koning Namer, de eerste staat ter wereld en liet dat in het eerste geschreven document ter wereld optekenen. De farao's waren niet alleen maar koningen of koninginnen, ze waren goden en werden als goddelijke heersers aanbeden. Maar ze gaven ook leiding aan enorme legers ambtenaren, toonbeeld van modern bestuur en doelmatigheid. Namen als Ramses, Cleopatra, Toetanchamon en Nefertiti klinken na in kunst en literatuur van vele verschillende culturen. Religie vormde het raamwerk voor het leven in het oude Egypte, op een voedingsbodem van mythologie. Het leven na de dood in het hiernamaals was essentieel voor de Oudegyptische samenleving. Het was hun verfijnd bureaucratische systeem dat de bouw van de grootste monumenten, zoals de piramiden, de grafkelders in de koningsvallei, de grote tempels van Karnak en Thebe en, niet te vergeten, de sfinx van Gizeh, in Egypte mogelijk maakte.

De geschiedenis van Egypte is te verdelen in vier periodes: het Oude Rijk, het Middenrijk, het Nieuwe Rijk en de Late Periode. De diverse farao's van het Egyptische Rijk hebben enorme bouwwerken en rijkdommen nagelaten, bouwwerken waarvan ook nu nog niet precies bekend is hoe men ze heeft kunnen bouwen (en voltooien!).

De relieken van het oude Egypte zijn nog steeds in tact en vormen het bewijs voor de schoonheid en verfijning van vele gouden eeuwen. De bekendste zijn ongetwijfeld de piramides van Gizeh aan de rand van Caïro, de schatten van Toetanchamon in het Egyptisch museum in het centrum van Caïro, maar ook de vele opgravingen in de Vallei der Koningen en de beroemde Karnak tempels en Luxor tempel in Luxor, het voormalige Thebe. In 30 v. Chr. werd het Egyptische Rijk ingelijfd bij het Romeinse Rijk en werd keizer Augustus de eerste Romeinse farao in Egypte. Na overheersing door Byzantijnen, diverse Arabische dynastieën (die de Islam brachten) en Ottomanen werd Egypte in 1806 onafhankelijk onder de progressieve gouverneur Mohammed Ali. In 1882 trokken de Britten Egypte binnen en van 1914 tot 1922 was het land een Brits protectoraat. Daarna werd Egypte weer zelfstandig maar de Britten hielden wel invloed (o.a. controle over het Suezkanaal). De periode na de Tweede Wereldoorlog werd gekenmerkt door oorlogen met Israël, tot de vrede in 1979. Egypte kent sinds de WO II slechts drie (lang zittende) presidenten: Nasser, Sadat en Mubarak.

Bevolking en oppervlakte

Met 72 miljoen inwoners vertegenwoordigt Egypte een kwart van de bevolking van de Arabische wereld. 95% van de Egyptische inwoners woont in het Nijldal en de Delta. Dit is slechts 3,5% van het totale grondgebied van Egypte. Alleen de stad Caïro telt alleen al ongeveer 16 miljoen inwoners. Egypte is ca. 25 keer zo groot als Nederland en heeft een oppervlakte van 1.001.449 km2.

Economie en staatsvorm

Olie, de tolgelden die het land ontvangt uit het verkeer door het Suezkanaal en vooral toerisme zijn de belangrijkste bronnen van inkomsten.

Egypte is een republiek, de Arabische Republiek Egypte. In het Arabisch heet het Jumhuriyat Misr al-Arabiya.

Flora en fauna

Langs de Nijl is er alleen sprake van cultuurlandschap met voornamelijk dadelpalmen. En natuurlijk groeit er de papyrus, een beschermde plantensoort en één van de symbolen van Egypte. De plantengroei is hoofdzakelijk Mediterraan met o.a. citrusbomen, vijgenbomen, eucalyptusbomen, tamarinden en veel dadelpalmen. Ook vindt u suikerriet, katoen, rijst en graan. Meest voorkomende dieren zijn de vele vissoorten in de Nijl en de Rode Zee en veel vogelsoorten. Het onderwaterleven in en rond de koraalriffen van de Rode Zee is zonder meer uniek. In de woestijnen komen sporadisch nog wilde diersoorten voor.

Klimaat en ligging

Gedurende de zomer, van maart tot november, is het klimaat in het grootste deel van het land heet en droog. Egypte kent dan ook een typisch woestijnklimaat. Van december tot februari kan het in het noorden vrij koud zijn. De hemel is doorgaans blauw en wolkeloos. De temperatuur varieert aanmerkelijk in Egypte. Overdag kan het extreem heet zijn en 's nachts heel koud, vooral in de woestijn.
Regenen doet het in Egypte bijna nooit, ook niet in de winter. Het land telt een gemiddelde van 18 regendagen per jaar wat erg laag is. In het noordelijk gelegen Alexandrië regent het vaker dan in het wat meer zuidelijke Caïro en nog zuidelijkere Aswan. In het begin van de zomer waait er een warme wind, "Khamasin" genaamd, vanuit de westelijke woestijn, die snelheden tot 150 km/u kan bereiken. De temperatuur in Caïro zal tijdens het ANVR-Congres liggen rond de 23 graden.
Op het kruispunt van Afrika, Azië en Europa ligt Egypte rond het Nijldal, een zeer vruchtbaar gebied langs de rivier dat door twee zeeën begrensd wordt: de Middellandse Zee in het noorden en de Rode Zee in het oosten.

Oostelijk van de Nijl ligt de Arabische woestijn, begrensd door een hoge bergrug. Naar het westen strekt de Libische woestijn zich uit over het noorden van Noord-Afrika.

De demarcatielijn in de hoofdstad Caïro scheidt Beneden-Egypte (alles ten noorden van Caïro) van Opper-Egypte (alles naar het zuiden). Naar het oosten, over het Suezkanaal, ligt de driehoekige wig van Sinaï met de Sinaï- en de Catharinaberg, de hoogste van Egypte (2629 m.).

Het landschap van Egypte bestaat overwegend uit woestijn, met enkele vruchtbare gebieden langs de Nijl. In het noorden is het landschap groener. Mount Sinaï, waar volgens zeggen Mozes de tien geboden ontving. Hier bevindt zich ook het beroemde historische Katharina klooster. Voor duik- en snorkelliefhebbers zijn de heldere wateren van de Rode Zee een waar paradijs.

Religie en taal

Hoewel de meerderheid van de Egyptenaren moslim is, wonen er momenteel meer dan 10 miljoen Kopten in Egypte. De Koptische Christenen spelen in de Egyptische samenleving een belangrijke rol, vooral op het gebied van kunst, cultuur en economie. Tijdens Ramadan vasten alle moslims overdag. Maar het avondmaal, "Iftar" genaamd, is een waar feest, dat gevolgd wordt door festiviteiten op straat die tot zonsopgang duren.
De Egyptische bevolking is samengesteld uit mensen van verschillende herkomst. De meeste Egyptenaren zijn afkomstig uit het oude Egypte en het Nijldal. Anderen stammen af van Arabieren en Levantijnen, of van de Nubiërs van Opper-Egypte.

Arabisch is de officiële taal die door alle Egyptenaren wordt gesproken. Het Arabisch dat op straat gesproken wordt, is een soort dialect dat veel van het klassieke Arabisch afwijkt.
Hoewel u met Engels meestal een eind komt, wordt het beslist gewaardeerd als u de moeite neemt om een paar Egyptische woorden en zinnetjes te leren.